از کارهای پسرعمویش به ستوه آمده بود. بعد از مشورت با مادرش تصمیم گرفت که از محل زندگی‌اش که آن را خیلی دوست داشت،
به تهران برود. در دلش طاهر را نفرین می‌کرد که با حرف‌هایش به جای عشقی زیبا، ترس در وجودش بود.
چرا باید از محیط زیبا و تمیز خانه و آغوش مادر به شهری پردود پناه می‌برد؟ او با وجود همه سختی‌های عشایرنشینی
خودش را محدود نمی‌دانست و به کمک مادرِ معلم خود شده بود. شغلی که خیلی آن را ستایش می‌کرد و دوست داشت، دست یافته بود.
رمان دختر عشایر نورا7371
دلش می‌خواست از فضاهای باز و زیبای صحرا استفاده کند و بچه‌های چادر نشین درس بدهد؛ اما عشقی که طاهر به او داشت مانع از تحقق رویاهایش بود.
او عشق را دوست داشت و دوست داشت که عاشق شود؛ اما نه عشقی که طاهر آن را به ترس تبدیل کرده بود.
از صبح زود از هیجان اینکه بخواهد به تهران برود نگذاشته بود، خواب کافی داشته باشد. از بوی سفره اشتها برانگیز
مادر با نان محلی، شیر تازه، کره و تخم‌مرغ که نمی‌گذاشت کسی بخوابد!
